Πανικός / Pánico

Πνίγομαι σε μία κουταλιά νερό.


Ahogarse en un vaso de agua.

Κάθε Σεπτέμβρη / Cada septiembre

Κάθε Σεπτέμβρη θα γυρνάς απ' το χωριό σου
και μόνο απ' τ' άσπρα μέρη κάτω απ' το μαγιό
θ' αναγνωρίζω το κορμάκι το δικό σου,
που τους χειμώνες το κοιτάζω μόνο εγώ.

Και τι έχει ο ήλιος που δεν έχω να σου δώσω.
Αυτός τη νύχτα κλείνει εγώ μένω ανοιχτός.
Κι αν καταφέρω και το πάγο σου τον λιώσω,
κάθε Σεπτέμβρη θα γεμίζουν όλα φως.

Κάθε Σεπτέμβρη θα δαγκώνεις ένα μήλο
κι εγώ θα κάθομαι να βλέπω σαν Αδάμ
τον πειρασμό να σε τυλίγει σαν το φύλλο
και να μου κάνει την καρδιά μου Γης Μαδιάμ.

Και τι έχει ο ήλιος που δεν έχω να σου δώσω.
Αυτός τη νύχτα κλείνει εγώ μένω ανοιχτός.
Κι αν καταφέρω και το πάγο σου τον λιώσω,
κάθε Σεπτέμβρη θα γεμίζουν όλα φως.

«Κάθε Σεπτέμβρη», του Έλληνα τραγουδιστή και συνθέτη Φοίβου Δεληβοριά.
http://www.youtube.com/watch?v=qUquP0udc58
♫
Cada septiembre volverás de tu pueblo
y sólo por las partes blancas bajo el bañador
reconoceré tu cuerpecito,
que los inviernos sólo miro yo.

Y qué tiene el sol que yo no tenga para darte.
Él cierra por la noche, abierto quedo yo.
Y si consigo también tu hielo derretir,
cada septiembre todo se llenará de luz.

Cada septiembre morderás una manzana
y yo me sentaré a mirar como un Adán
que la tentación te envuelva como una hoja
y me haga el corazon estallar.

Y qué tiene el sol que yo no tenga para darte.
Él cierra por la noche, abierto quedo yo.
Y si consigo también tu hielo derretir,
cada septiembre todo se llenará de luz.

"Cada septiembre", del cantante y compositor griego Fivos Delivoriás.
http://www.youtube.com/watch?v=qUquP0udc58

Λίγο πολύ / Más o menos

Έχει τα συν και τα πλην του.
♫
Tiene sus más y sus menos.

Χιόνι / Nieve

Χρονιά χιονιών, χρονιά αγαθών.

Ισπανική παροιμία.
♫
Año de nieves, año de bienes.

Refrán español.

Έξοδος και είσοδος / Salida y entrada

Ευτυχισμένη έξοδος και είσοδος.

Ευχή που λέγεται παραδοσιακά στην Ισπανία στις 31 Δεκεμβρίου για τον Nέο Xρόνο.
♫
Feliz salida y entrada.

Deseo que se dice tradicionalmente en España el 31 de diciembre para el Año Nuevo.

Το κύμα / La ola

Μια ώρα μόνο να σε δω κι αυτό μου φτάνει
να συνεχίσω την αδιάφορη ζωή μου,
αφού δεν είσαι εδώ αγάπη μου μαζί μου.
Μια λέξη μόνο να 'ξερες απλά τι κάνει,
τι φέρνει πίσω, πόση δύναμη μου δίνει,
ελπίδες να σωθώ απ' του μυαλού τη δίνη.

Έλα, κύμα, πάρε με
και μες στην αγκαλιά του πάλι βάλε με.
Έλα κύμα και βοριά,
το σώμα του στεριά μπροστά του βγάλε με.
Μα αν αυτός μ' απαρνηθεί, σε πέλαγο βαθύ
ναυάγιο άσε με.

Μια στιγμούλα μοναχά μέσα στο χρόνο
να μου του δώσεις την απόσταση να σβήσω
κι ύστερα, αν θες, πάλι την πόρτα σου θα κλείσω.
Μοιάζουν όλα απόψε σαν σκηνή από φόνο.
Θα μ' εξοντώσεις, το ξέρω, όπου και να πάω.
Στο ρεύμα της καρδιάς σου κόντρα προχωράω.

Έλα, κύμα, πάρε με
και μες στην αγκαλιά του πάλι βάλε με.
Έλα κύμα και βοριά,
το σώμα του στεριά μπροστά του βγάλε με.
Μα αν αυτός μ' απαρνηθεί, σε πέλαγο βαθύ
ναυάγιο άσε με.

Έλα, κύμα, πάρε με
και μες στην αγκαλιά του πάλι βάλε με.
Έλα κύμα και βοριά,
το σώμα του στεριά μπροστά του βγάλε με.
Μα αν αυτός μ' απαρνηθεί, σε πέλαγο βαθύ
ναυάγιο άσε με.

«Το κύμα», του Έλληνα συνθέτη Γιώργου Θεοφάνους.
http://www.youtube.com/watch?v=FlMflZo0gqM
♫
Con sólo una hora que te vea me llega
para seguir con mi vida indolente,
porque no estás aquí, cariño mío, junto a mi.
Sólo con que supieras lo que hace una simple palabra,
qué devuelve, cuánta fuerza me da,
esperanzas de salvarme de mi mente atormentada.

Venga, ola, llévame
y dentro de su abrazo de nuevo déjame.
Venga, ola y cierzo,
con su cuerpo postrado sácame ante él.
Pero si él de mi renegara, en profundo mar
déjame naufragar.

Sólo un instante en medio del tiempo
que me dieras para que borrase la distancia
y seguidamente, si quieres, tu puerta cerraría.
Esta noche todo parece una escena de crimen.
Me exterminarás, lo sé, allá donde vaya.
Contra la corriente de tu corazón avanzo.

Venga, ola, llévame
y dentro de su abrazo de nuevo déjame.
Venga, ola y cierzo,
con su cuerpo postrado sácame ante él.
Pero si él de mi renegara, en profundo mar
déjame naufragar.

Venga, ola, llévame
y dentro de su abrazo de nuevo déjame.
Venga, ola y cierzo,
con su cuerpo postrado sácame ante él.
Pero si él de mi renegara, en profundo mar
déjame naufragar.

"La ola", del compositor griego Yiorgos Zeofanus.
http://www.youtube.com/watch?v=FlMflZo0gqM

η ζωή ΜΕΤΑ / la vida DESPUÉS