Τα πόδια της είχαν μήκος 22 φιλιά. Αυτή, από φόβο μήπως συρρικνωθεί, φρόντιζε να το επιβεβαιώνει εκείνος κάθε νύχτα.


Ιξόνε Πασκουάλ.

♫

Sus piernas medían 22 besos. Ella, por miedo a empequeñecer, se encargaba de que él lo comprobara cada noche.


Ixone Pascual.

Ίχνος / Huella

Ο έρωτας διηθείται σαν το νερό, αφήνοντας υγρασία για πάντα.
♫
El amor se filtra como el agua, dejando humedad para siempre.

Θα 'θελα να 'μουνα εκεί / Querría estar ahí

Θα 'θελα να 'μουνα εκεί.
Στη στριμωγμένη Κυριακή,
των καλεσμένων της μαμάς σου
ξεγλιστρούσες. Από το σαλόνι
πήγαινες μέσα μόνη
κι ο ουρανός έπαιζε άλλη μουσική.

Θα 'θελα να 'μουνα εκεί.
Στου οντιτόριουμ τη σιωπή,
κάτω απ' το βλέμμα του μαέστρου,
ξεγλιστρούσες απ' το χάδι του ήχου,
κι όλους αυτούς που βήχουν,
κι έβγαινες έξω εκεί που φώναζε η ζωή.

Θα 'θελα να 'μουνα εκεί.
Μια μέρα που έπεφτε βροχή
και έλειπε το ένα σώμα απ' το άλλο,
ξεγλιστρούσες από το σεντόνι
και κοιταζόζουν μόνη
σ'έναν καθρέφτη που δεν το 'χει ακόμα πει.

Μπορώ ωστόσο να 'μαι εκεί,
στην αμοντάριστη στιγμή
λίγο μετά από την αγάπη,
σαν θα ξεγλιστράς απ' το κενό σου.
Και δίπλα ο θάνατός σου
θα λέει: «Φεύγω». Κι άντε πάλι απ' την αρχή.

Ναι, θέλω αν θέλεις να 'μαι εκεί,
στην τώρα αφώτιστη σκηνή,
λίγο μετά από την αγάπη,
όταν με την ομορφιά σου μόνο
θα φτιάξεις νέο χρόνο
Μ'όλες τις μέρες που δεν ήμουνα εκεί.


«Θα 'θελα να 'μουνα εκεί», του Έλληνα τραγουδιστή και συνθέτη Φοίβου Δεληβοριά.
http://www.youtube.com/watch?v=2hpgD--UmRM
♫

Querría estar ahí.
En el agobiante domingo,
de los invitados de tu mamá
te deslizabas. Desde el salón
ibas sola al interior
y el cielo otra música tocaba.

Querría estar ahí.
En el silencio del auditorio,
bajo la mirada del maestro,
de la caricia del sonido te deslizabas,
y de todos aquellos que tosen,
y salías fuera, allí donde la vida llamaba.

Querría estar ahí.
Un día que caía lluvia
y un cuerpo le faltaba al otro,
te deslizabas de la sábana
y a solas te mirabas
en un espejo que aún no ha dicho nada.

Puedo no obstante estar ahí,
en el desensamblado momento
poco después del amor,
cuando te deslices de tu vacío.
Y al lado tu muerte
estará diciendo: "Me voy". Y hala, otra vez desde el inicio.

Sí, quiero si quieres que esté ahí,
en el escenario ahora sin luz,
poco después del amor,
cuando sólo con tu belleza
harás tiempo nuevo
con todos los días que yo no estuve ahí.


“Querría estar ahí”, del cantante y compositor griego Fívos Delivoriás.
http://www.youtube.com/watch?v=2hpgD--UmRM

Ένδειξη / Apariencia

Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός.
♫
No es oro todo lo que reluce.

Βία / Violencia

Βία είναι να πληρώνεσαι εξακόσια ευρώ.
♫
Violencia es cobrar seiscientos euros.

Πώς επιθυμείς να υποφέρεις; / ¿Cómo deseas sufrir?

Του φτωχού το μαρτύριο είναι οι επιθυμίες.

Χεσούς Ερρέρα
♫
Del pobre el martirio son los deseos.

Jesús Herrera

Ευπρέπεια / Decencia

Τα εν οίκω μη εν δήμω.
♫
Los trapos sucios se lavan en casa.

Έξω / Fuera

Της έδωσε τα παπούτσια στο χέρι.
♫
La puso de patitas en la calle.

Δύναμη / Potencia

Η δύναμη χωρίς έλεγχο δεν χρησιμεύει σε τίποτα.

Διαφημιστική καμπάνια της Πιρέλλι (1994).
♫
La potencia sin control no sirve de nada.

Campaña publicitaria de Pirelli (1994).

Μοιάζουμε; / ¿Nos parecemos?

Όμοιος ομοίω αεί πελάζει.
♫
Dios los cría y ellos se juntan.

Πηνελόπη / Penélope

Πηνελόπη,
με την καφέ δερμάτινη τσάντα της
και τα τακούνια της
και το φόρεμα Κυριακής της.
Πηνελόπη
κάθεται σε ένα παγκάκι στην αποβάθρα
και περιμένει να έλθει το πρώτο τρένο
κουνώντας την βενταλιά.

Λένε στο χωριό
ότι ένας διαβάτης σταμάτησε
το ρολόι της
ένα ανοιξιάτικο απόγευμα.
«Αντίο αγάπη μου.
Μη με κλάψεις. Θα επιστρέψω
πριν
της ιτιάς το φύλλο να πέσει.
Να με σκέφτεσαι.
Θα επιστρέψω για σένα».

Καημένη κακότυχη,
σταμάτησε το παιδικό σου ρολόι
ένα μολυβένιο απόγευμα του Απριλίου,
όταν έφυγε ο αγαπημένος σου.
Μαράθηκε
στον κήπο σου μέχρι και ο τελευταίος ανθός.
Δεν υπάρχει ιτιά στη Μεγάλη οδό
για την Πηνελόπη.

Πηνελόπη.
Θλιμμένα από την πολλή αναμονή,
φαίνεται να λάμπουν τα μάτια της
αν ένα τρένο από μακριά σφυρίξει.
Πηνελόπη
τον ένα μετά τον άλλον τους βλέπει να περνάνε,
κοιτάει τα πρόσωπά τους, τους ακούει να μιλάνε.
Για αυτήν είναι μαριονέτες.

Λένε στο χωριό
ότι ο διαβάτης γύρισε.
Την Βρήκε
στο πράσινο ξύλινο παγκάκι της.
Την φώναξε: «Πηνελόπη,
πιστή μου αγαπημένη, ειρήνη μου!
Πάψε πια
να υφαίνεις όνειρα στο νου σου.
Κοίταξε με,
είμαι η αγάπη σου! Γύρισα!».

Του χαμογέλασε
με τα ματάκια γεμάτα από το χτες.
Δεν ήταν έτσι το πρόσωπό του ούτε το δέρμα του.
«Εσύ δεν είσαι αυτός που περιμένω».
Και έμεινε
με την καφέ δερμάτινη τσάντα της
και τα τακουνάκια της,
καθιστή στον σταθμό.

Πηνελόπη!

«Πηνελόπη», του Ισπανού τραγουδιστή και συνθέτη Ιωάν Μανουέλ Σερράτ.
http://www.youtube.com/watch?v=GXGYBybj5qo
♫
Penélope,
con su bolso de piel marrón
y sus zapatos de tacón
y su vestido de domingo.
Penélope
se sienta en un banco en el andén
y espera que llegue el primer tren
meneando el abanico.

Dicen en el pueblo
que un caminante paró
su reloj
una tarde de primavera.
"Adiós amor mío.
No me llores. Volveré
antes que
de los sauces caigan las hojas.
Piensa en mí.
volveré por ti".

Pobre infeliz,
se paró tu reloj infantil
una tarde plomiza de abril,
cuando se fue tu amante.
Se marchitó
en tu huerto hasta la última flor.
No hay un sauce en la calle Mayor
para Penélope.

Penélope.
Tristes a fuerza de esperar,
sus ojos parecen brillar
si un tren silba a lo lejos.
Penélope
uno tras otro los ve pasar,
mira sus caras, les oye hablar.
Para ella son muñecos.

Dicen en el pueblo
que el caminante volvió.
La encontró
en su banco de pino verde.
La llamó: "¡Penélope
mi amante fiel, mi paz!
Deja ya
de tejer sueños en tu mente.
¡Mírame,
soy tu amor! ¡Regresé!".

Le sonrió
con los ojos llenitos de ayer.
No era así su cara ni su piel.
"Tú no eres quien yo espero".
Y se quedó
con el bolso de piel marrón
y sus zapatitos de tacón,
sentada en la estación.

¡Penélope!

«Penélope», del cantante y compositor español Joan Manuel Serrat.
http://www.youtube.com/watch?v=GXGYBybj5qo

Μνήμη / Memoria

Όποιος δεν έχει μυαλό έχει πόδια.
♫
El que no tiene cabeza tiene pies.

Όταν έρθεις στην Μαδρίτη / Cuando vengas a Madrid

Όταν έρθεις στην Μαδρίτη, κουκλάρα μου,
θα σε κάνω Αυτοκράτειρα της Λαμπαπιές¹
και θα σου στρώσω με γαρύφαλλα την Γκραν Μπία²
και θα σε κάνω μπάνιο με κρασάκι από το Χερέθ.

Στο Τσικότε³ μία βασιλική υποδοχή
με την αφρόκρεμα των διανοουμένων.
Και η χάρη μίας γοητευτικής κολακείας
πιό Μαδριλένια και από την οδό της Αλκαλά⁴.

(Ολέ!)

(Δεσποινίς!)

Μαδρίτη, Μαδρίτη, Μαδρίτη,
κομμάτι της Ισπανίας όπου γεννήθηκα,
για κάποιο λόγο σε έκανε ο Θεός
λίκνο της κολακείας και του τσότις⁵.

Μαδρίτη, Μαδρίτη, Μαδρίτη,
στο Μεξικό σε σκεφτόμαστε πολύ
για την γεύση που έχουν τα πανηγύρια σου,
για τόσα ωραία πράγματα
που ονειρευόμαστε από εδώ.

Και θα δεις τι σημαίνει πολυτέλεια
και θα σπάσουμε πλάκα
όταν έρθεις στην Μαδρίτη.

(Αυτό!)

Μαδρίτη, Μαδρίτη, Μαδρίτη,
στο Μεξικό σε σκεφτόμαστε πολύ
για την γεύση που έχουν τα πανηγύρια σου,
για τόσα ωραία πράγματα
που ονειρευόμαστε από εδώ.

Και θα δεις τι σημαίνει πολυτέλεια
και θα σπάσουμε πλάκα
όταν έρθεις στην Μαδρίτη.

«Πολυτέλεια (Όταν έρθεις στην Μαδρίτη)», ροκ εκδοχή του τσότις «Μαδρίτη», του Μεξικάνικου συνθέτη Αγκουστίν Λάρα, που έκανε για την τουριστική προώθηση της Μαδρίτης ο Αργεντινός τραγουδιστής και συνθέτης Αριέλ Ροτ.
http://www.youtube.com/watch?v=7aDn8dBgERw

---

¹ Η Λαμπαπιές είναι παλιά γειτονιά της Μαδρίτης γεμάτη ταβέρνες και μπαράκια, πολύ ζωηρή, όπου συγκατοικούν ντόπιοι και μετανάστες.
² Η Γκραν Μπία (Μεγάλος Δρόμος) είναι μία από τις πιό χαρακτηριστικές λεωφόρους της Μαδρίτης, που φέτος έκλεισε τα 100 χρόνια της.
³ Το Μουσείο Τσικότε δεν είναι μουσείο αλλά μπαρ από τα πιό κλασικά της Μαδρίτης όπου σερβίρονται κοκτέιλς. Βρίσκεται στην Γκραν Μπία.
⁴ Η οδός της Αλκαλά είναι και από τις πιο κλασικές λεωφόρους της Μαδρίτης.
⁵ Το τσότις είναι χορός που εγκαταστάθηκε το 19ο αιώνα στην Μαδρίτη και έτσι έγινε σήμα ταυτότητας της πόλης.
♫
Cuando vengas a Madrid, chulona mía,
voy a hacerte Emperatriz de Lavapiés
y a alfombrarte con claveles la Gran Vía
y a bañarte con vinillo de Jerez.


En Chicote un agasajo postinero
con la crema de la intelectualidad.
Y la gracia de un piropo retrechero
más castizo que la calle de Alcalá.

(¡Olé!)

(¡Señorita!)

Madrid, Madrid, Madrid,
pedazo de la España en que nací
por algo te hizo Dios la cuna
del requiebre y del chotis.

Madrid, Madrid, Madrid,
en México se piensa mucho en ti
por el sabor que tienen tus verbenas,
por tantas cosas buenas
que soñamos desde aquí.

Y vas a ver lo que es canela fina
y armar la tremolina
cuando vengas a Madrid.

(¡Eso!)

Madrid, Madrid, Madrid,
en México se piensa mucho en ti
por el sabor que tienen tus verbenas,
por tantas cosas buenas
que soñamos desde aquí.

Y vas a ver lo que es canela fina
y armar la tremolina
cuando vengas a Madrid.

"Canela fina (Cuando vengas a Madrid)", versión rock del chotis "Madrid", del compositor mexicano Agustín Lara, que ha hecho para la promoción turística de Madrid el cantante y compositor argentino Ariel Rot.
http://www.youtube.com/watch?v=7aDn8dBgERw

Πουτάνα / Puta

Γαμώ την πουτάνα μου!
♫
¡Me cago en la puta!

Το μέλλον μας / Nuestro futuro

Θα είναι αυτή η πρώτη μεταπολεμική περίοδος χωρίς πόλεμο της Ιστορίας;
♫
¿Será éste el primer período de posguerra sin guerra de la Historia?

Μεσόγειος / Mediterráneo

Μάλλον γιατί τα παιδικά μου χρόνια
ακόμα παίζουν στην παραλία σου
και κρυμμένη πίσω από τα καλάμια
κοιμάται η πρώτη μου αγάπη,
κουβαλάω το φως σου και τη μυρωδιά σου
όπου και να πάω.
Και σωριασμένος στην άμμο σου
φυλάω αγάπη, παιχνίδια και λύπες.

Εγώ, που στο δέρμα μου έχω την πικρή
γεύση του παντοτινού κλάματος
που έχουν χύσει σε εσένα εκατό λαοί
από την Αλγεθίρας μέχρι την Κωνσταντινούπολη,
για να βάφεις με μπλε
τις μακριές χειμερινές νύχτες τους.
Λόγω κακοτυχιών
η ψυχή σου είναι βαθειά και σκοτεινή.

Τα κόκκινα σούρουπά σου
συνήθισαν τα μάτια μου,
όπως η στροφή τον δρόμο.
Είμαι τραγουδιστής, είμαι απατεώνας,
μου αρέσει το παιχνίδι και το κρασί,
έχω του ναυτικού την ψυχή.
Τί να κάνω αφού εγώ
γεννήθηκα στη Μεσόγειο;
Γεννήθηκα στη Μεσόγειο.

Και πλησιάζεις και φεύγεις
αφού φιλήσεις το χωριουδάκι μου.
Παίζοντας με την παλίρροια
φεύγεις, ενώ σκέφτεσαι να επιστρέψεις.
Είσαι σαν γυναίκα
με πίσσα αρωματισμένη
που την νοσταλγούν και αγαπιέται,
που την γνωρίζουν και την φοβούνται.

Αχ!, εάν μία μαύρη μέρα
έρθει να με ψάχξει η φειδωλή,
σπρώξτε προς τη θάλασσα τη βάρκα μου,
με φθινοπωρινό λεβάντε,
και αφήστε η φουρτούνα
να σπάσει τα φτερά της τα άσπρα.
Και εμένα να με ενταφιάσετε χωρίς πένθος
μεταξύ της παραλίας και του ουρανού,

στην πλαγιά ενός βουνού
πιο ψηλό και από τον ορίζοντα.
Θέλω να έχω καλή θέα.
Το σώμα μου θα είναι δρόμος,
θα δίνω πράσινο στα πεύκα
και κίτρινο στο θάμνο.
Κοντά στη θάλασσα, γιατί εγώ
γεννήθηκα στη Μεσόγειο.
Γεννήθηκα στη Μεσόγειο.
Γεννήθηκα στη Μεσόγειο.

«Μεσόγειο», του Ισπανού τραγουδιστή και συνθέτη Ιωάν Μανουέλ Σερράτ.
http://www.youtube.com/watch?v=xfQmpJ0MhSE
♫
Quizá porque mi niñez
sigue jugando en tu playa
y escondido tras las cañas
duerme mi primer amor,
llevo tu luz y tu olor
por donde quiera que vaya.
Y amontonado en tu arena
guardo amor, juegos y penas.

Yo, que en la piel tengo el sabor
amargo del llanto eterno
que han vertido en ti cien pueblos
de Algeciras a Estambul,
para que pintes de azul
sus largas noches de invierno.
A fuerza de desventuras,
tu alma es profunda y oscura.

A tus atardeceres rojos
se acostumbraron mis ojos,
como el recodo al camino.
Soy cantor, soy embustero,
me gusta el juego y el vino,
tengo alma de marinero.
¿Qué le voy a hacer, si yo
nací en el Mediterráneo?
Nací en el Mediterráneo.

Y te acercas y te vas
después de besar mi aldea.
Jugando con la marea
te vas, pensando en volver.
Eres como una mujer
perfumadita de brea
que se añora y que se quiere,
que se conoce y se teme.

¡Ay!, si un día para mi mal
viene a buscarme la parca,
empujad al mar mi barca,
con un levante otoñal,
y dejad que el temporal
desguace sus alas blancas.
Y a mí enterradme sin duelo
entre la playa y el cielo,

en la ladera de un monte
más alto que el horizonte.
Quiero tener buena vista.
Mi cuerpo será camino,
le daré verde a los pinos
y amarillo a la genista.
Cerca del mar, porque yo
nací en el Mediterráneo.
Nací en el Mediterráneo.
Nací en el Mediterráneo.

«Mediterráneo», del cantante y compositor español Joan Manuel Serrat.
http://www.youtube.com/watch?v=xfQmpJ0MhSE

Κάκτος / Cactus

Ένας κάκτος απαλύνει τις άκρες των δακτύλων μου με το άγγιγμα του.
Είναι 100 χρονών, ανθίζει μόνο μια φορά
Στο όνομά σου...
Στο όνομά σου...

Έχει δηλητήριο πιο πικρό και από τη χολή.
Αρκεί να σε επικαλεστώ και μετατρέπεται σε μέλι.
Στο όνομά σου...
Στο όνομά σου...

Όταν σε ψάχνω υπάρχεις παντού.

Και οι αμμόλοφοι θα γίνουν παγόβουνα
Στον ίλιγγο της αιωνιότητας
Και τα πουλιά θα γίνουν δέντρα
Στο όμοιο της μοναξιάς.

Στο όνομά σου...
Στο όνομά σου...

«Κάκτος», του Αργεντινού τραγουδιστή και συνθέτη Γκουστάβο Σεράτι.
http://www.youtube.com/watch?v=a7_al3uciVc


Un cactus suaviza mis yemas con su piel
Tiene 100 años, sólo florece una vez
En tu nombre...
En tu nombre...

Tiene un veneno más amargo que la hiel
Con sólo invocarte voy a convertirlo en miel
En tu nombre...
En tu nombre...

Cuando te busco no hay sitio en donde no estés.

Y los médanos, serán témpanos
En el vértigo de la eternidad
Y los pájaros serán árboles
En lo idéntico de la soledad.

En tu nombre...
En tu nombre...

“Cactus”, del cantante y compositor argentino Gustavo Cerati.
http://www.youtube.com/watch?v=a7_al3uciVc

Κριτική / Criticismo

Μόνο τα ψόφια ψάρια ακολουθούν το ρεύμα.
♫
Sólo los peces muertos siguen la corriente.

Ο εχθρός λαός / El pueblo enemigo

Ήταν, πατριώτη, ένας λαός,
ένας μεγάλος τοπικός εχθρός.
Ήταν, πατριώτη, ένας λαός,
ένας μεγάλος τοπικός εχθρός.

Θέλανε νά 'χουν όλοι το σπιτάκι τους,
καθημερινά το μεροκαματάκι τους,
νά 'χουν ακόμα κι άμα θα κακογεράσουν
μια συνταξούλα για να μην πεινάσουν.

Νιώθεις, πατριώτη, τί εχθρός
ήτανε τούτος ο παλιολαός!
Νιώθεις, πατριώτη, τί εχθρός
ήτανε τούτος ο παλιολαός!

Θέλανε να μην περπατούν στα τέσσερα,
να σκέφτονται και να μιλούν ελεύθερα,
να κυβερνάει αυτός που θά 'χουνε διαλέξει,
κανένας πια να μην τους κοροϊδέψει.

Νιώθεις, πατριώτη, τί εχθρός
ήτανε τούτος ο παλιολαός!
Νιώθεις, πατριώτη, τί εχθρός
ήτανε τούτος ο παλιολαός!

Θέλαν το νόμο φίλο κι όχι φύλακα,
να μη φοβούνται πια τον χωροφύλακα,
την περηφάνια τους κανείς να μην πληγώνει
ούτε την πόρτα τους να ξεκλειδώνει.

Νιώθεις, πατριώτη, τί εχθρός
ήτανε τούτος ο παλιολαός!
Νιώθεις, πατριώτη, τί εχθρός
ήτανε τούτος ο παλιολαός!

Όνειρα χίλια μέσα στο κεφάλι τους
τ' αποθηκεύανε στο προσκεφάλι τους.
Χρόνια καλύτερα ελπίζανε να 'ρθούνε.
Το σήμερα οι ληστές δεν εχτιμούνε.

Νιώθεις, πατριώτη, τί εχθρός
ήτανε τούτος ο παλιολαός!
Νιώθεις, πατριώτη, τί εχθρός
ήτανε τούτος ο παλιολαός!

«Ο εχθρός Λαός», του Έλληνα συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη.
http://www.youtube.com/watch?v=7oNDdC37kqU
♫
Érase, patriota, un pueblo,
un gran enemigo local.
Érase, patriota, un pueblo,
un gran enemigo local.

Todos querían tener su casita,
diariamente su jornalito,
incluso tener, por si malenvejecían,
una pensioncina para no pasar hambre.

¡Te das cuenta, patriota, qué enemigo
era aquel despreciable pueblo!
¡Te das cuenta, patriota, qué enemigo
era aquel despreciable pueblo!

Querían no estar subyugados,
pensar y hablar libremente,
que gobernase aquel que elegido hubiesen
y que nadie más de ellos se riese.

¡Te das cuenta, patriota, qué enemigo
era aquel despreciable pueblo!
¡Te das cuenta, patriota, qué enemigo
era aquel despreciable pueblo!

Querían la ley como amiga y no como carcelera,
al guardia civil no temer más,
que su orgullo nadie lo hiriera
ni sus puertas las trancaran.

¡Te das cuenta, patriota, qué enemigo
era aquel despreciable pueblo!
¡Te das cuenta, patriota, qué enemigo
era aquel despreciable pueblo!

Sueños mil dentro de sus cabezas
almacenaban en sus almohadas.
Mejores años esperaban que llegaran.
El hoy los facinerosos no lo valoran.

¡Te das cuenta, patriota, qué enemigo
era aquel despreciable pueblo!
¡Te das cuenta, patriota, qué enemigo
era aquel despreciable pueblo!

"El pueblo enemigo", del compositor griego Mikis Zeodorakis.
http://www.youtube.com/watch?v=7oNDdC37kqU

Ελευθερία / Libertad

Θεέ μου βόηθα μας παντοτινά
να μην έχουμε αρχηγούς ξανά,
να περνάει η ώρα μας σαν πρώτα,
να περνάμε ελεύθερα την πόρτα,
να μας δώσουν πίσω τα φτερά μας,
το μπαμπά και τη μαμά μας.

Κομμάτι από το τραγούδι «Τα παπαγαλάκια», από την ταινία του Έλληνα σκηνοθέτη Γρηγόρη Καραντινάκη «Η χορωδία του Χαρίτωνα».
http://www.youtube.com/watch?v=5Umrl7qJG2s#t=2m31s
♫
Dios mío ayúdanos eternamente
para que nunca más tengamos jefes,
que el tiempo pase como anteriormente,
que las puertas crucemos libremente,
que nos devuelvan nuestras alas,
a nuestros papás y a nuestras mamás.

Fragmento de la canción "Los periquitos", de la película del director griego Grigoris Karandinakis "El coro de Jarítonas".
http://www.youtube.com/watch?v=5Umrl7qJG2s#t=2m31s